Καλή σχολική χρονιά!

...Σεπτέμβρης ξανά, οι μαθητές στα θρανία τους. Και μεις οι καθηγητές μαζί τους, ξεφυλλίζοντας τα πρώτα κείμενα στα ολοκαίνουρια βιβλία. Μια τέτοια ώρα, σε ένα από τα τμήματα της πρώτης γυμνασίου, ανάμεσα στα καλωσορίσματα και τις οδηγίες, είδα από το παράθυρο να περνά μια κυρία με ομπρέλα ...Λίγο πριν, ανάμεσα σε όσα λέγαμε, ένας μαθητής ρώτησε: '...και κυρία, πώς θα μας κάνετε μέσα από το μάθημα, να βγούμε έξω από την τάξη; Πώς θα μας κάνετε ενώ βρισκόμαστε εδώ μέσα στην αίθουσα να ταξιδέψουμε έξω, στα δέντρα και τα βουνά;"

Βλέποντας την κυρία με την ομπρέλα και την βροχούλα να πέφτει ψιλή ψιλή, σταμάτησα απότομα και γύρισα σε εκείνον τον μαθητή που είχε πριν ρωτήσει τα παραπάνω...

"Να η ευκαιρία να βγούμε έξω από την τάξη... Προσέξτε όλοι, μη μιλάτε τώρα! Αν θέλετε κλείστε και τα μάτια...μπορείτε να  ακούσετε τη βροχή που ψιθυρίζει;...Μυρίζει το χώμα! Είναι το Πρωτοβρόχι!" Και μια γλυκιά ησυχία απλώθηκε στην τάξη...

Ένα ποιηματάκι από το αναγνωστικό του δημοτικού ξεπήδησε από την μνήμη των μαθητών...

 "Δε μ΄ακούς;


Έρχομαι μαζί με τα κιτρινισμένα φύλλα.
Έλα, έλα, κοριτσάκι,
μυρίζω νοτισμένο χώμα, μελάνι και γομολάστιχα.
 Έλα, έλα αγοράκι,
κάτσε σ΄ ένα ιπτάμενο φύλλο να φύγουμε μαζί,
 φτιάξε χάρτινες βαρκούλες να τις πάρει η βροχή.
 Σ΄ αρέσει η καινούρια σου τσάντα;
Για κοίτα πόσο ψήλωσε η Βάνα!
Έρχομαι μαζί με τα πρωτοβρόχια.
Τρέξε, τρέξε να ψήσουμε κάστανα
 γέμισαν πάλι τ΄ ανθοπωλεία πολύχρωμα
 χρυσάνθεμα.
Πως οργώνουν τα χωράφια τα τρακτέρ!
Πάτα, πάτα το μούστο καλά,
 βάλε και μπόλικο σουσάμι στη μουσταλευριά.
Έρχομαι μαζί με τη βαριά μυρουδιά των σταφυλιών
 του τρύγου.
Έλα, έλα, αγοράκι,
έλα, έλα, κοριτσάκι.
 Δε μ΄ ακούς;
Είμαι το Φθινόπωρο.

 (ΜΑΡΩ ΛΟΙΖΟΥ) "