8 Μαρτίου- Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια διαβάζουμε τα παρακάτω:

" Η Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας (Διεθνής ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών) εορτάζεται στις 8 Μαρτίου κάθε έτους. Έχει τις ρίζες της στις διαμαρτυρίες των γυναικών στις αρχές του εικοστού αιώνα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, που ζητούσαν ίσα δικαιώματα, καλύτερες συνθήκες εργασίας καθώς και δικαίωμα ψήφου. Θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον ΟΗΕ, ο οποίος κάλεσε όλες τις χώρες του κόσμου να γιορτάσουν την ημέρα για τα δικαιώματα των γυναικών.
Είναι μια μέρα κινητοποιήσεων σε όλο τον κόσμο για την υποστήριξη της ισότητας, και την αξιολόγηση της θέσης των γυναικών στην κοινωνία. Παραδοσιακά, ενώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών και ακτιβιστές διαδηλώνουν σε όλο τον κόσμο για να κάνουν γνωστά τα αιτήματά τους για βελτίωση της θέσης των γυναικών, καθώς και να εορτάσουν τις νίκες και τα επιτεύγματα του κινήματος.
Η Παγκόσμια ημέρα των γυναικών ξεκίνησε ως ένας εορτασμός στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, της Ρωσίας, καθώς και του πρώην σοβιετικού μπλοκ. Σήμερα, σε πολλές περιοχές, η ημέρα έχει χάσει το πολιτικό της νόημα, και έχει γίνει απλώς μια ευκαιρία για τους άνδρες να εκφράσουν την αγάπη τους για τις γυναίκες όπως συμβαίνει και με τη Γιορτή της Μητέρας και την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Σε άλλες περιοχές, ωστόσο, η αρχική παραμένει ισχυρή η αρχική πολιτική σημασία της ημέρας για την υποστήριξη της ενδυνάμωσης και της ισότητα των γυναικών.
Ο εορτασμός καθιερώθηκε το 1910 με πρόταση της Γερμανίδας σοσιαλίστριας Clara Zetkin κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Διεθνούς ενώ εορτάσθηκε για πρώτη φορά το 1911^[1]."

Σε εχετική δημοσίευση  (εφημερίδα ΤΑΝΕΑ ) διαβάζουμε: για την ισότητα των φύλων στην Ελλάδα:

"Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Άλλος ένας εορτασμός που λειτουργεί ως άλλοθι για το έλλειμμα το οποίο διαπιστώνεται διαρκώς στην ισότητα των φύλων ή μια ευκαιρία καταγραφής των βημάτων που έχουν γίνει, αλλά και όσων χρειάζεται να πραγματοποιηθούν ακόμα;
Η ισότητα παραμένει μακρινό όνειρο, αλλά τα στοιχεία δείχνουν ότι έχει σημειωθεί κάποια μικρή πρόοδος. Στη χώρα μας, οι γυναίκες μπορεί να μην έχουν ίσες ευκαιρίες στην απασχόληση ή στην ανάδειξή τους στα κοινά, στην εκπαίδευση όμως - που θεωρείται από τους ειδικούς ως το κλειδί για την επίτευξη της ισότητας - οι γυναίκες κρατούν τα σκήπτρα: παραμένουν στο σχολείο περισσότερο και αποτελούν την πλειονότητα στα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Όμως μετά βγαίνουν στην αγορά εργασίας. Και εκεί πλήττονται περισσότερο από την ανεργία και πληρώνονται λιγότερο από τους συναδέλφους τους. Ούτε διεθνώς τα πράγματα είναι καλύτερα. Στις αναπτυσσόμενες χώρες η ενδοοικογενειακή βία αφορά μία στις τρεις γυναίκες, ενώ είναι πολύ μικρότερες οι ευκαιρίες για μόρφωση ή ακόμα και για πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη. Οι καλές προθέσεις έχουν δηλωθεί. Εδώ και καιρό μάλιστα. Η εμπειρία των σκανδιναβικών χωρών που έχουν κάνει τα πιο επιτυχημένα πειράματα στο θέμα της ισότητας, σε όλους τους τομείς, αποτελεί παράδειγμα για όλους. Αλλά, όπως τονίζουν οι επιστήμονες, η ισότητα ξεκινά από το σπίτι." (όλο το άρθρο εδώ)


Σε μια εποχή αποστεωμένη από την ιερότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, πώς να σεβαστεί κανείς τα δικαιώματα του άλλου; Η ιερότητα του προσώπου χάθηκε μέσα στον αμοραλισμό της ευδαιμονίας που επικρατεί στην κοινωνία μας. Η λέξη ήθος μοιάζει τρομερή και απορρίπτεται από τον σημερινό άνθρωπο που δεν επιθυμεί να τοποθετείται σε μια κλίμακα ανάλογα με τις εσωτερικές του αξίες, ούτε να κρίνεται από κανέναν για τις πράξεις του. Με αποτέλεσμα να επικρατεί όπου βρίσκει χώρο ο νόμος του ισχυροτέρου.. Και στην περίπτωση μας η γυναίκα είναι το ασθενές φύλο...Σε μια κοινωνία όμως που μπορεί να επιτρέπονται όλα, η ιστορία αποδεικνύει πώς δε βαίνουν πάντα τα πράγματα προς το κοινό όφελος!