Ήρθε ζεστός φέτος ο Μάης! Πρώτη μέρα του Μάη με τα λουλούδια, μέρα μνήμης των εργατικών αγώνων για αξιοπρεπή εργασία, που δεν ήταν αγώνες εύκολοι αλλά πολλές φορές αιματοβαμμένοι...Και ακόμα και σήμερα χρειάζεται να συνεχιστούν... Πρώτη Μάη, ημέρα μνήμης της γέννησης του σπουδαίου Έλληνα ποιητή Γιάννη Ρίτσου...
Με αφορμή το περιστατικό του χαμού του παιδιού μιας γυναίκας, σε επισόδεια κατά τον εορτασμό της εργατικής πρωτομαγιάς στη Θεσσαλονίκη (περισσότερα για την ιστορία εδώ), γράφτηκε από τον Ρίτσο ο " Επιτάφιος" μερος του οποίου αποτελεί το παρακάτω ποίημα, το οποίο μελοποίησε ο Μ. Θεοδωράκης και τραγούδησαν αρκετές σπουδαίες ελληνίδες ερμηνεύτριες.
Βασίλεψες, αστέρι μου
Βασίλεψες, αστέρι μου, βασίλεψε όλη η πλάση,
κι ο ήλιος, κουβάρι ολόμαυρο, το φέγγος του έχει μάσει.
Κόσμος περνά και με σκουντά, στρατός και με πατάει
κ’ εμέ το μάτι ουδέ γυρνά κι ουδέ σε παρατάει.
Και να που ανασηκώθηκα· το πόδι στέκει ακόμα·
φως ιλαρό, λεβέντη μου, μ’ ανέβασε απ’ το χώμα.
Τώρα οι σημαίες σε ντύσανε. Παιδί μου, εσύ, κοιμήσου,
και γω τραβάω στ’ αδέρφια σου και παίρνω τη φωνή σου.
 | ||
| Η χαροκαμμένη μητέρα, θρηνεί τον γιο της που χάθηκε μια εργατική πρωτομαγιά σε διαδήλωση στην Θεσσαλονίκη |
Βασίλεψες, αστέρι μου
Βασίλεψες, αστέρι μου, βασίλεψε όλη η πλάση,
κι ο ήλιος, κουβάρι ολόμαυρο, το φέγγος του έχει μάσει.
Κόσμος περνά και με σκουντά, στρατός και με πατάει
κ’ εμέ το μάτι ουδέ γυρνά κι ουδέ σε παρατάει.
Και να που ανασηκώθηκα· το πόδι στέκει ακόμα·
φως ιλαρό, λεβέντη μου, μ’ ανέβασε απ’ το χώμα.
Τώρα οι σημαίες σε ντύσανε. Παιδί μου, εσύ, κοιμήσου,
και γω τραβάω στ’ αδέρφια σου και παίρνω τη φωνή σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου